missionaire reis Sint Maarten van Debby vd Laar

Missionaire reis Sint Maarten

reisverslag en foto’s : Debby van de Laar

Wat begon 2 jaar geleden als een droom, waarin ik hoorde dat ik daarheen zou gaan waar de passaatwinden waaien, werd afgelopen zomer een missionaire reis naar sint Maarten.

Een reis in het kader van oa het kijken of de missie van NCOK (Nederlandse Christenmilitairen Ontmoetingskring “Cornelis”) Marines For Christ in de huidige vorm nog nodig was.

(De missie van Marines For Christ  begon direct na Orkaan Irma in 2019.) Wij zouden ook kijken of dat de missie misschien op een andere meer permanente manier voortgezet zou kunnen worden in de vorm van bijvoorbeeld een school voor kinderen met special needs of een opvang voor verslaafden.

De missionaire reis van collega Brenda en mij naar Sint Maarten, wil ik in het licht van zout en licht zetten zoals in Matt 5: 13-16 is aangegeven.

13: jullie zijn het zout van de aarde. Maar als het zout zijn smaak verliest, hoe kan het dan weer zout gemaakt worden? Het dient nergens meer voor, het wordt weg gegooid en vertrapt.

14: Jullie zijn het licht van de wereld. Een stad die boven op de berg ligt, kan niet verborgen blijven.

15: Men steekt ook geen lamp aan om hem vervolgens onder een korenmaat weg te zette, nee, men zet hem op een standaard, zodat hij licht geeft voor ieder die in huis is.

16: Zo moet jullie licht schijnen voor de mensen opdat ze jullie goede daden zien en eer bewijzen aan jullie Vader in de hemel.

Zout en licht onmisbare ingrediënten voor ons wel zijn, ons bestaan. Hoe zou de wereld er uitzien zonder licht of zout. En in welke context kunnen wij het plaatsen in ons eigen bestaan , ons doen en laten.Jezus roept ons op om leven te brengen naar de samenleving. Maar om deze rol effectief te laten zijn is het belangrijk om ons zelf te blijven.  We kunnen niet hopen op verandering bij/van mensen zonder daar zelf bij betrokken te zijn. Het verkondigen van het evangelie, zowel in woord als daden is daar een essentieel onderdeel van. Jezus roept ons op om Gods gave uit te delen omdat zonder deze gave het ware leven niet mogelijk is.

Maar hoe laten we ons licht schijnen in een wereld die steeds donkerder en smakelozer wordt?  Maar ook hoe behouden wij onze smaak en blijven we licht?Tijdens onze voorbereidingen en de overdracht van de Missie, ontstond voor ons steeds meer een beeld van de richting die we mogelijk in zouden slaan.Voorop stond dat we Gods weg daarin zouden zoeken en volgen wat dat ook zou inhouden.

Op 21 juli stapte we enthousiast en nieuwsgierig in het vliegtuig op weg naar de missie die voor ons lag. Wat en missionaire reis daadwerkelijk inhield daar hadden wij op dat moment nog  geen duidelijk beeld van.Zoals Brenda het tijdens onze reis tegen iemand zei: Zijn wij wel Missionarissen want het voelt niet zo.Het antwoordt was: Jullie zijn hier en laten zien dat de mensen hier niet vergeten zijn. Jullie bidden met mensen en helpen waar jullie kunnen. Dat is wat een missionaris doet. Dus ja jullie zijn missionarissen.

Na aankomst en kennis gemaakt te hebben met onze gast heer en vrouw hebben wij ons nog de zelfde avond hebben aangesloten bij  de VBC (Vacation Bijbel Camp) waar wij diverse dagen  met de  aangesloten kinderen aan de slag zijn gegaan.Ook hebben wij gesprekken gevoerd met de overheid, de Nederlandse vertegenwoordiging op Sint-Maarten, de Anty Poverty foundation, het Rode kruis, plaatselijke kerken, een afspraak bij de christelijke zender Radio Maranatha en natuurlijk de lokale bevolking.In praktisch opzicht hebben wij inkopen gedaan voor leden van diverse kerkgemeentes.Inkopen bestaande uit schooluniformen, schoenen en huisraad. Een paar gemeentes hebben wij een financiële bijdrage gegeven voor lopende projecten oa voor schooltassen en schoolmateriaal.

De bewoners van Sint-Maarten waren heel blij en dankbaar dat er in Nederland nog altijd aan ze gedacht wordt. Dat ze niet vergeten zijn. Dat er nog altijd mensen zijn die hen in gebed meenemen maar ook financieel willen steunen.Voor Brenda en mij was het in deze periode heel belangrijk om afgestemd op God te blijven. We wilde niets uit eigen kracht doen maar de HG door ons heen laten werken.

Daarvoor hadden wij een vaste gebedsroutine.We begonnen elke ochtend voor het ontbijt met gebed en elke avond sloten we ook weer af met gebed. Gebed voor SXM voor de bevolking, voor de regering, de kerkleiders,  maar ook voor elkaar onze gezinnen, vrienden, kennissen, voor onze collega’s en werk in Nederland.

Na 2,5 week op Sint-Maarten heb ik heb een geestelijke petitie geschreven voor Sint-Maarten maar ook de eilanden er omheen. Dat de mensen weer in vrijheid en zorgeloos mogen leven op het eiland maar vooral ook van het eiland. Dat er gelden vrij zullen komen en de huizen herbouwd mogen worden maar vooral ook dat de bewoners maar zeker ook de volksvertegenwoordiging terug zullen keren naar GOD.

De uitkomst van onze missionaire reis is dat er nog altijd veel te doen is op Sint-Maarten en dat MFC, de missie “het bouwen van daken en huizen” zullen voortzetten.Naast dit alles is er op dit moment een afvaardiging die rond de tafel zit met een plaatselijke stichting voor de realisatie van een school voor kinderen met special needs.

Voor ik op reis ging mocht ik vertellen over de missionaire reis die ik samen met mijn collega Brenda ging ondernemen. Er is op dat moment een bijzonder mooi bedrag gedoneerd die ik ter plaatse mochten besteden.  En daar wil ik iedereen nogmaals voor bedanken ook namens de mensen op Sint-Maarten.